08.10.2014

İngilizlerin Temizlik Anlayışı…

Taa İngiltere’ye ilk geldiğim 2007 yılında zaten bu minvalde bir yazı yazmıştım aslında. Tabii o zaman blogum olmadığı için Facebook sayfama not olarak düşmüştüm. Şimdi Londra güncellemeleriyle blogumda da yayınladım iki post olarak bu yazımı. (Bkz: İngiltere’de Günlük Hayat-1 ve İngiltere’de Günlük Hayat-2)

Çok da sevmiyorum artık bu tür post’ları, kötü bir şey yazmak istemiyorum adamlar hakkında herhalde 🙂 Eh, ne de olsa birkaç ay sonra “ne güzeldir İngilizlik” diye gerine gerine dolaşan bir İngiliz vatandaşı olacağım kısmetse 🙂 Bir de buraya alıştığım için garip gelmiyor İngilizlerin çoğu davranışı artık bana.

Ama geçen gün beni benden alan, bir türlü de alışamadığım bir davranışı yine görünce, dayanamayıp bunu yazmalıyım dedim. Trende gidiyorduk, kadının biri yiyeceğini yedi, eh yedikleri parmaklarına bulaştı tabi. N’aparsın? Ben kendi adıma ıslak mendille silerim. Ama o ne yaptı? Parmaklarını teker teker yaladı ve peçetesine sildi. Bu gene iyisi. Peçetesi vardı zira. Değil peçete, üstüne başına, elindeki bedava dağıtılan gazeteye, hatta kendi koltuğuna veya önündeki koltuğa yaladığı parmaklarını silenler / sürenler bile gördüm bugüne kadar! Neredeyse çaktırmadan yanında duranın üstüne başına silecekler yağlı ve pis ellerini 🙂 Aynı kadın ben trenden inerken burnunda küçük çaplı sondaj çalışmalarına da başlamıştı. İyi ki inmişim yani!

Bazen bu tiplere çantamdan çıkarıp ıslak mendil veresim geliyor. Güya İngiltere’de ıslak mendil satışları her yıl yüzde 15 artıyormuş. (Kaynak: Daily Mail gazetesinin 26 Ekim 2012 tarihli haberi: Wet wipes)

Duy da inanma! Anlamıyorum ki bu ıslak mendilleri kim alıyor. Benim gibi çantasında ıslak mendil taşıyanlar sadece göçmenler mi acaba? Bence ıslak mendil üreticisi şirketler bu konuya bir an önce eğilmeli, sosyal reklam tadında uyarılarını İngiliz halkını bezdirene kadar yayımlamalılar.

Bu İngilizlerin temizlik anlayışı gerçekten bir garip. Paltoyu, çantayı umumi tuvaletlerde, hem de klozete yakın bir şekilde yere atmıyorlar mı deliriyorum. Sonra da o çantayı getirir yemek masasına, başucuna, her yere koyar yani. Çanta hadi neyse de paltonu yere atma lan diyesim geliyor bazen teyze gibi umumi tuvaletlerde. Gençlerin çoğu da pis ayakkabılarını tren ve otobüslerde önlerindeki boş koltuğa yaslıyor / koyuyorlar.

Şöyle küçük bir araştırmacık yaptım da yarım milyon İngiliz, yani ülkede her altı kişiden biri yatak çarşaflarını dört ayda bir yıkıyormuş. (Kaynak: The Daily Telegraph gazetesinin 17 Şubat 2010 tarihli, “Britain’s dirty bedrooms: some people ‘wash their sheets three times a year” başlıklı haberi: “Britain’s Dirty Bedrooms”)

Sonra gelsin tahtakuruları, toz akarları. Bunun fazlası da astım yapıyormuş. Yatakta bir şeyler yemek de bu pisliği körüklüyor tabii. İşin ilginci İngilizlerin en çok para bayıldıkları mobilyalardan biri yatakmış (ortalama 1.000 sterlinden fazla ödüyorlar bir yatağa), ama onu bile temiz tutmayı beceremiyorlar. Daha da ilginci en az yıkanan, yani en kirli yatak çarşafları yüzde 24 ile Londra’dan çıkıyormuş.

Londra kent olarak da hem eski hem de pis, bilindiği üzere. Adamlar geleneklerine çok bağlı oldukları için eski yapılar hep duruyor. Tarihi pub’lar, müstakil evler, konaklar, köşkler, apartmanlar. Çoğu birkaç yüz yıllık. Durum böyle olunca metroda, evde, işyerinde her yerde şanslıysanız fare, şanssızsanız sıçan çıkabiliyor karşınıza. Bazen Yalan Dünya’daki Servet Hanım Teyze gibi elime çamaşır suyunu geçiresim ve sokaklarda çılgınca koşasım geliyor. Böyle “Her Gece” klibindeki Mirkelam gibi falan. Ama kendi mahallemde değil sadece, şehrin tümünde hayata geçirmeli bu “çılgın projeyi”. Bir helikopter kiralayıp böcek ilacı sıkan kamyonetler gibi çamaşır suyunu dökmeli kentin tepesinden aşağı 🙂

cop

Londra 1979 Çöpçüler Grevi’nden bir kare…

 

 Filiz Taylan Yüzak

Kişisel blog: http://londranotlari.wordpress.com  

İletişim: filiztaylanyuzak@gmail.com

 

 

 

 

Tagged in: , , , , , , , , , , , , , , , ,

%d bloggers like this: