Share this post with Digg

Böyle Bir Dünyaya Çocuk Getirmek

Diyelim ki anahaber bültenlerinden, üçüncü sayfa haberlerinden, belli gazetelerden büyük çaba sarfederek korunuyorsunuz. Pornografik anlatımdan, görsellerden, şiddet sahnelerinden uzak kalmak için gerçekten itinayla seçiyorsunuz okuma materyallerinizi. Suratınıza sallanan bir yumruğa karşı koyar gibi kolunuzu yüzünüze siper ediyorsunuz. Başınızı çeviriyorsunuz. Ağzım yüzüm dağılmasın diye bu ortamlara hiç girmiyorsunuz. Çok anlaşılır bu : şiddete maruz kalmaktan kaçıyorsunuz. Müthiş bir mekanizma. Yine de tam anlamıyla korunmanıza yetemediği oluyor. Küçük bir çocuk suratının yanına yerleşmiş kanlı bir çekiç ya da ??Münevver böyle öldürülmüştü?? başlığıyla kanlı kıyafet görselleri eşliğinde yapılan bir haber yönlendirmesi… Habercilik etiği, çocuğun haberde sunumu, cinayeti haber yapma sınırları? bunlara kitabi olarak hakim olmamak değil mesele.  Haber yapan bazı insanlar ne acı ki bu korkunç yöntemi severek benimsemiş. Bunu içine sanatlarını katmalarından anlayabiliyoruz. Arzuları haber vermek değil, bir roman yazarının, bir korku sineması yönetmeninin uyandırmayı arzu ettiği duygulara hitab etmek. Bu en hafif tabiriyle -bir haberci için hastalıklı bir durum.

George Gerbner?in ?kötü dünya sendromu? olarak isimlendirdiği fenomen de tam olarak bundan söz ediyor. Kayserili üç çocuğun katilinin yakalanmasından sonra medya aile ve çocukların istismara karşı nasıl önlemler alabileceklerinden falan söz etmedi. İstismarcılara uygulanacak yaptırıma ilişkin ise politikacılar tarafından yükselen ilk tartışma elbette ?idam?dı. Burhan Kuzu ?toplumsal tatmin? için arada bir sallandırmamız gerektiğini buyurdu. Medyanın o pornografik, o son derece şiddet yüklü haber içeriklerinin bu toplumsal tatmin arayışımızda, idam idam diye kuduruşumuzda ne kadar etkisi olduğunu merak ediyorum. Bu haberlerden sonra cezayı önleyici tedbire tercih etmemizin, bir aciliyet havasına girmemizin anlamı ne? Beni dolduran ve çocukların kanı karşılığında kan isteyen bir şuursuza çeviren bu haberlerin ve neticelerinin sorumlusu kim? Dünyanın ne kadar kötü ve acımasız bir yer olduğunu medya kadar histerikçe vurgulamak patolojik vakalara özgü kabul edilir. Devletin arada bir birikmiş gazı alınacak hastalıklı toplum muamelesinden sıkılmadık mı?

 

Mevzuya ilişkin bir kaç yazı :

Medyanın şiddetle imtihanı

-Cinayetin medyada ayrıntılı tasviri burada

Kopya cinayet gazeteciliği/Eyüp Can

Medya, çocuğu tiraj ve reyting uğruna linç ediyor


Tagged in: ,

%d bloggers like this: